Ve zamanı geldi

Artık hayatımın kırılma noktasındayım.

Yeni hayatımın tek kuralı istediğimi yaşamak olacak.

Bunun için öncelikle kendime nerede yaşamak istediğimi sordum. Cevap kesinlikle Ege oldu. Farklısı da beklenilemezdi. Büyükşehirlerin kalabalığı, keşmekeşi vs (burası klişe sıfatlarla dolu) artık bu soruyu insana sordurtuyor ne yazık ki.

Ve beklenen ikinci soru, hangi işi yapmak istiyorum. Neticede Ege kucağını açmış beni beklemiyor. Geçinmek için çalışmak lazım, zaten çalışmamak da istediğim bir şey değil. Tek kuralıma sağdık kalarak istediğim işi seçmem gerekiyor.

Çağımızın vazgeçilmezi olan internet burdaki en büyük yardımcım olacak. Oyun çağında bir oğlum var, ve onu büyütürken biriktirdiğim bir sürü tecrübe. İnternet, oğlum ve tecrübelerim sermayem olacak.

Anneden kalma dikiş makinesi var, bir dikiyorsa beş dikmiyor. İlk işim bunu tamir ettirmek oldu. Tabi eski makineleri toplayıp çalışır hale getirmek yoğun çaba gerektiriyor. Tamir için açıldığı ilk gün iki parçasında sıkıntı çıktı, yedek parça tedariğinde de sıkıntı yaşadım. Ama vazgeçmek yok o makine tamir edilecek.

Tamir süreci biter bitmez kumaş seçimlerini tamamlayıp hayalimi gerçekleştirmeye başlayacağım. Ne mi yapacağım? Oğluma küçük bir sürpriz. Eğer o beğenirse birkaç çocuğa daha sürprizler.

Eğer bu test süreci başarılı olursa, artık yapmak istediğim iş için de uygun şartlarım olacak. Sonra ver elini Ege.

Tanıştırayım sizi, bu da bizim emektar.